Χρυσά πιρούνια, 'Αριστερές και Δεξιές' τσέπες

 

 

Ανωνύμου του αγανακτισμένου Έλληνος το Ανάγνωσμα:

Χρυσά πιρούνια, 'Αριστερές και Δεξιές' τσέπες

* 

Πριν μερικά χρόνια, τον Νοέμβρη  1999,

επί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη!

ο πατήρ Μητσοτάκης με τον (αδειούχο από την ιστορία όπου είχε

μετακομίσει από το 1996) Ανδρέα Παπανδρέου

ήταν μαζί σε ένα δείπνο στο Προεδρικό Μέγαρο,

επί προεδρίας  του αείμνηστου Κωστή Στεφανόπουλου και προς

τιμήν του τότε προέδρου των Ενωμένων Πολιτειών Αμερικής,

Bill Klinton!!!

Το δείπνο ήταν πολύ επίσημο. Έτρωγαν στην κυριολεξία τον Αγλέορα με χρυσά κουτάλια!  Κάποια στιγμή ο Παπανδρέου βλέπει έκπληκτος τον Μητσοτάκη να αρπάζει δυο χρυσά πιρούνια και να τα βάζει στην δεξιά τσέπη του.
“Τον άπληστο!!! Κλέβει ακόμα και τα πιρούνια του προεδρικού Μεγάρου, σκέφτηκε. “Τώρα θα σου δείξω εγώ, Εφιάλτη, είπε, και κατέστρωσε το δαιμονικό του σχέδιο!

Πάει να πάρει δυό πιρούνια από το πιάτο του αλλά έτρεμαν τα χέρια του κι έτσι χτυπούσαν τα πιρούνια πάνω στο πιάτο με αποτέλεσμα το γκαρσόνι να τρέξει να τον εξυπηρετήσει.

Παρακαλώ κύριε Πρόεδρε.

Ευχαριστώ παιδί μου, δεν χρειάζομαι κάτι,  είναι όλα όπως ακριβώς πρέπει!

Αυτό το χτύπημα του πιάτου έδενε με το σχέδιό του και το επανέλαβε μια-δυό φορές, μέχρι που το γκαρσόνι ξαναπήγε κοντά του ρωτώντας τον αν ήθελε κάτι.

Τότε ο Ανδρέας του λέει ταραγμένος, για την πράξη του ‘Εφιάλτη’:
Να σου κάνω ένα μαγικό;

Βέβαια ό,τι θέλετε, του απαντά γεμάτο προθυμία.

Τα βλέπεις αυτά τα πιρούνια;

Ναι, τα βλέπω.

Πάρε τα και βάλε τα στην αριστερή τσέπη μου!

Μάλιστα, απαντάει το γκαρσόνι και χωρίς δεύτερη κουβέντα βάζει τα πιρούνια στην αριστερή τσέπη του Ανδρέα, έκπληκτο, όμως, που τα πιρούνια είχαν χαθεί στην τρύπια  του τσέπη.

Ωραίαίαίααα, του λέει μετά ο Ανδρέας. Βγάλε τώρα τα πιρούνια από την  δεξιά τσέπη του Μητσοτάκη και κάλεσε την Φρουρά!

Έτσι και έγινε.

Φανταστείτε τώρα τις αντίστοιχες γκριμάτσες των πρωταγωνιστών και….

 

ΓΕΛΑΣΤΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ ΜΠΟΡΕΊΤΕ.

ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ TRUMPΙΛΑ,  την   ΚΑΦΡΙΛΑ , ΤΗΝ ΜΟΥΝΤΙΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΕΥΤΙΛΑ  ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΤΑΠΛΑΚΩΝΕΙ.

ΤΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ  ΜΙΑ ΗΠΙΑ ΜΟΡΦΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ  ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΒΑΡΒΑΡΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΤΗΣ Α(ΧΡΗ)ΣΤΟΚΡΑΤΙΑΣ

Έτσι έζησε και ζει η αχρηστοκρατία καλύτερα κι’ εμείς ακόμα χειρότερα!!!